سینماگران ماندگار ما، زیست آمیخته با کتاب داشتند

سینمای ایران در دهه‌های گذشته بیش از هر چیز با قدرت روایتگری و نقش‌آفرینی در شکل‌دهی به حافظه جمعی یک ملت شناخته می‌شد.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: سینمای ایران در دهه‌های گذشته بیش از هر چیز با قدرت روایتگری و نقش‌آفرینی در شکل‌دهی به حافظه جمعی یک ملت شناخته می‌شد؛ دورانی که پرده نقره‌ای آینه‌دار زیست فرهنگی جامعه بود و آثار ماندگارش- چه در جریان پیشگام موج نو و چه در سینمای اصیل دهه‌های ۶۰ و ۷۰- از شخصیت‌پردازی‌های دقیق، زبان قوام‌یافته و پیوند عمیق با جامعه و متن‌های معتبر زمانه جان می‌گرفتند. فیلم‌های آن روزگار نه‌تنها به اعتبار ساختار منسجم خود در یادها ماندگار شدند، بلکه زبان و زیباشناسی یک دوره تاریخی را نمایندگی کردند؛ آثاری که پس از پایان نمایش در ذهن مخاطب ته‌نشین می‌شدند و فرهنگ عمومی را غنا می‌بخشیدند.
اما امروز سیمای این سینما دستخوش دگرگونی بنیادین شده است. به‌رغم پیشرفت‌های چشمگیر در امکانات فنی و توسعه زیرساخت‌ها، پرده سینما با نوعی تهی‌شدگی مضمونی و فقر در داستان‌پردازی اصیل دست ‌به ‌گریبان است. غلبه الگوهای شتاب‌زده، اتکای افراطی به فرمول‌های تجاری مق..

Read More