رشت- «خداحافظ مامان» آخرین جمله‌ای بود که آسنات و محمدحسام پیش از رفتن به مدرسه به مادرشان گفتند؛ چند ساعت بعد، مادر میان آوار مدرسه به دنبال دو فرزندی می‌گشت که دیگر به خانه بازنگشتند.
خبرگزاری مهر، گروه استان ها- کوثر اشرافی: جماعت یک دنیا فرق است بین دیدن و شنیدن؛ اما گاهی شنیدن سخت است و دیدن سخت‌تر، چه رسد به اینکه در میانه این معرکه باشی و ببینی آنچه را که دیدنش تاب و توان می‌خواهد.
حال و روزش دیدن ندارد؛ زنی جوان که شاید بیش از ۴۰ سال نداشته باشد، اما این روزها او را با عنوانی صدا می‌زنند که سنگینی‌ اش برای یک مادر وصف‌ ناشدنی است؛ «مادر شهید». آن هم مادر دو شهید؛ آسنات و محمدحسام رئیسی.
آسنات و محمدحسام، دو دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب بودند؛ مدرسه‌ای که نام ۱۶۸ دانش‌آموز شهید را در دل خود جای داده است. آنها در نخستین روز جنگ، همراه شماری از همکلاسی‌هایشان جان باختند و سال تحصیلی جدید را ندیدند.
حالا در روزهای آغاز مهر، مادرشان مهمان شهرمان شده است؛ زنی که روبه‌روی جمعیت ایستاده، محکم سخن می‌گوید و از روزهایی روایت می‌کند که هنوز برایش تمام نشده است؛ از آخرین صبح، آخرین ..

Read More