مزیت‌های صادراتی و سیاستگذاری سلیقه‌ای
مدیرکل اسبق دفتر توسعه صادرات کالا سازمان توسعه تجارت در یادداشتی برای خبرگزاری مهر، به تشریح مزیت‌های صادراتی و سیاستگذاری سلیقه‌ای پرداخت.
یادداشت مهمان – محمود بازاری؛ مدیرکل اسبق دفتر توسعه صادرات کالا سازمان توسعه تجارت ایران: در اقتصادی که محدودیت منابع ارزی، تحریم، نوسانات درآمد نفت و نیاز به تأمین مالی واردات، اهمیت صادرات غیرنفتی را دوچندان کرده است، سیاستگذاری صادراتی دیگر نمی‌تواند تابع تصمیمات مقطعی، سلیقه‌ای و فاقد ارزیابی کارشناسی باشد. صادرات غیرنفتی باید به‌عنوان یک «زنجیره راهبردی تولید، ارزآوری، اشتغال و حضور در بازارهای جهانی» دیده شود، نه صرفاً مجموعه‌ای از بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های اداری.
واقعیت مهم این است که مزیت صادراتی یک کشور صرفاً به برخورداری از منابع طبیعی، نیروی کار یا ظرفیت تولید وابسته نیست بلکه ثبات مقررات، پیش‌بینی‌پذیری سیاست‌ها، هزینه‌های مبادله و کیفیت تصمیمات دولت نیز بخشی از مزیت رقابتی صادراتی محسوب می‌شود. صندوق بین‌المللی پول نیز در بررسی اقتصاد ایران، «بوروکراسی و بی‌ثباتی سیاستی» را از محدودیت‌های مهم رقابت‌پذیری صادراتی دانسته و بر ضرورت..