روایت اسارت در تکه‌های چوب و هسته‌های خرما
آزاده دفاع مقدس گفت: با هسته‌های خرمایی که خود عراقی‌ها برای ما می‌آوردند، تسبیح ساختم. با سیم‌خاردار سوراخشان می‌کردیم و از آلومینیوم سر مسواک و خمیردندان، برای تزئین، مفتول درست می‌کردیم.
خبرگزاری مهر،گروه فرهنگ و ادب؛ همیشه از سختی‌های دوران اسارت شنیدیم؛ از فشارهای روحی، کمبود امکانات، دوری از خانواده و شرایط دشواری که رزمندگان ایرانی در هشت سال جنگ تحمیلی در اردوگاه‌های عراق تجربه کردند. اما وجه دیگری از زندگی اسرا کمتر دیده شده؛ اینکه آنها در همان محیط سخت، برای ادامه زندگی روزمره و حفظ روحیه خود به هنر و ساختن پناه می‌بردند. اسارت برای آنان روزهای انتظار و تلخی بود اما با این حال، زندگی در اردوگاه با تمام محدودیت‌هایش جریان داشت.
آزادگان، بخشی از فضای سخت اردوگاه را با خلاقیت و هنر خود قابل تحمل‌تر می‌کردند. آنها با همان امکانات کمی که در اختیار داشتند، چیزهایی می‌ساختند که شاید در نگاه اول ارزش مادی چندانی نداشته باشد، اما برای آزاده و هم‌بندی‌هایش ارزش و اهمیت زیادی داشت. حالا سال‌ها بعد، بخشی از این آثار در نمایشگاه «آوازهای دوردست ۲» به نمایش درآمده است؛ نمایشگاهی که در ا..