سیمای فضای درس و ابزارهای آموزش را بهتر بشناسیم
همزمان با آغاز سال تحصیلی و اول مهر، واکاوی سازوکار مکتبخانههای کهن و منظومه نصابالصبیان نشان میدهد آموزش سنتی، فراتر از سواد محض، نهادی برای انتقال زبان، دین و اخلاق جمعی بوده است.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: با فرا رسیدن نخستین روز مهر و طنین دوباره زنگ مدرسه در شهرها و روستاهای ایران، بهانهای فراهم میشود تا به ریشههای تاریخی نهادی بازگردیم که آموزش رسمی و نظاممند امروز از دل آن برخاسته است. نخستین گام کودکان در مسیر سواد، امروز در ساختمانهای استاندارد مدارس و زیر نظارت نظام اداری متمرکز آموزش و پرورش برداشته میشود؛ اما سدهها پیش از شکلگیری این ساختارها، کانون کوچک و بیآلایشی به نام «مکتبخانه» بار سنگین آموزش خواندن، نوشتن، قرآن و آداب زیست اجتماعی و دینی را بر دوش میکشید.
زنگ اول مهر و چراغ دیرپای مکتبداری
مکتبخانه قدیم را هرگز نباید معادل دقیق «مدرسه ابتدایی» امروز دانست؛ زیرا زیستبوم، منطق آموزشی، روابط انسانی و کارکرد اجتماعی آن کاملاً با نظام مدرسهای مدرن متفاوت بود. نهادی محلی، خودگردان، کمهزینه و غالباً غیردولتی بود که نیروی محرکه آن ر..