استمرار بتهای قدیمی
اصرار داریم مهمترین امور انسانی را با همان سرعتی داوری کنیم که اجدادمان خطر، خوراک، یا جذابیت را تشخیص میدادهاند. آنچه فوراً میبینیم مهم میشود و آنچه باید بفهمیم را نادیده میگیریم.
یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: انسان به الگو نیاز دارد. دیدن آدمی شایسته که بهتر از ما کاری را انجام میدهد، راهی کوتاه برای آموختن است. لازم نیست هر کس همهچیز را از صفر کشف کند. کافی است ببیند شایستگان چه کردهاند و چه نتیجهای گرفتهاند. این گرایش واقعا مفیدی در انسان است، یکی از سازوکارهایی است که یادگیری انسانی را سریع، اجتماعی و انباشتی کرده است. مشکل از جایی شروع میشود که ابزار یافتن الگو از خود الگوطلبی مهمتر میشود.
ما موجوداتی بهشدت بصری هستیم. چهره، حرکت، فاصله، رنگ، فرم و وضعیت بدن را با سرعتی ادراک میکنیم که هیچ تحلیل مفهومیای به پای آن نمیرسد. این توان در محیطهای پیشاتاریخ زندگی انسانی سودمند بوده است. چیزی که از لابهلای درختان حرکت میکرد، موجودی که نزدیک میشد، چهرهای که خشم یا ترس نشان میداد، بدن سالم یا بیمار، همه را باید پیش از آن که فرصت استدلال پیدا کنیم شناسا..