دشمن تا ابد دشمن است/ تاریخ بخوانیم
یک نویسنده ادبیات نوجوان میگوید: اگر نوع نگاه، تاریخشناسی رفتاری و حد عداوت دشمن به کودکان و نوجوانان ما شناسانده شود، آنها میتوانند وقایع را تحلیل کنند.
به گزارش خبرنگار مهر، نمیدانم تا پیش از نهم اسفندماه 1404، شهر میناب با چه تصاویری به مردم معرفی میشد؛ اما از آن روز تلخ و جانکاه تا امروز، میناب با هزاران و شاید میلیونها کلمه و تصویر ما را متوجه خود میکند، با هر آنچه که به کودک و کودکی مربوط است، با هر آنچه که به دنیای مادرها و پدرها ارتباط دارد و با هر رد و نشانی از مدرسه، درس، مشق، تحصیل و علم. میناب مانند شیشه هزارتکهشده، با هر تکهاش ما را به اندوهی بزرگ سوق میدهد: اندوهی بزرگ و عمیق.
سال تحصیلی جدید آغاز شد. امروز با حضور دانشآموزان و رئیس جمهور، شروع یک سال دیگر برای تحصیل و سوادآموزی را جشن میگیریم اما میناب و مدرسه «شجره طیبه»اش، باری سنگین بر دوش همه مردم بهویژه معلمان و مربیان گذاشته است تا یاد کودکان شهید این مدرسه از خاطرهها پاک نشود. اما آیا فقط باید به یاد آنها باشیم؟ آیا ماکانها و مهدیسها با گریههای ما زنده میشوند؟ جان آنها فدای وطن شد؛ اما جان..